EN JAPON HAY UN ACUARIO COMO EL DE IÑAKI

Sin palabras nos hemos quedado mi nieto y yo.

CUANDO NADIE MIRA...

En algún sitio de internet encontré este video, divertido y espectacular, sobre lo que ocurre en la casa de un acuariofilo cuando nadie mira

La prueba del algodón

4 Meses despois, estas fotos demostran que O ACUARIO MARIÑO DE LITORAL non é difícil de manter: Non lle fixemos casi NADA. Só lle botamos un par de caldeiros de auga do mar, para comoensar a perda por evaporacion. De auga salgada, ou sexa, da mar, que o sal tamén "se evapora" coa auga e solidifica nos cristais. A auga parmenece limpiña e os peixiños sans. Ainda que houbo algún accidente: o panchiño mási pequeno saltou unha noite fora do acuario e morreu o probiño Este vello acosóu tanto a outro algo menor que estivo a piques de matalo. Houbo que devolvelo á ría pra darlle oportunidade de sobrevivir.

OLLO CAS ESTRELAS

As estrelas son bonitas, son preciosas. No acuario suben polo cristal e vémoslle os seus centos de "pes". PERO HAI QUE TER MOITO COIDADO CON ELAS ¿POR QUE?

Resulta que, no verán, a temperatura da nosa auga chega e pasa dos 20ºC... cousa que non poden atura-las estreliñas. As poucas horas morrerían e o desastre está servido: auga contaminada, auga sucia, auga podre... o máis malo dos males que nos poden amolar.

Esta que eiquí vedes empeñeime tróxenlla para que a vira Iñaki, que sería a sua primeira estrela, que hai que nacer con ela... Pero axiña devolvina á marea, antes de que pasara o que tería que pasar.

O MESMO OU PIOR pasaría con CRUSTÁCEOS e tampouco non augantan nada os BIVALVOS e mesmo os GASTERÓPODOS hainos que evitar se son grandes. Moi especialmente en VERAN, polo aquel da temperatura. En inverno todos aguantan varios dias ou mesmo semana, pero hai que vixialos deseguido e mesmo así pode ocurrir e ocurre que o cataclismo suceda pola noite e teñamos que pasar medio dia limpando o acuario e renovando toda a auga. Non paga a pena.

Hai outros moitísimos habitantes agradecidos e algas axeitadas para termos un acuario sempre divertido e limpo

COMPILACIÓN

O libro do avó Amado é a miña guía

É un Acuario Mariño de Litoral: O meu avó e máis eu imos tódo-los finde coller exemplares na zona intermareal, non só nas pozas, có truel e coas mans.

O ACUARIO FOI FEITO POR UN CARPINTEIRO DE ALUMINIO,

medidas: 130 x 50 x 45

capacidade. 260 l (non vai cheo ata arriba, claro)

APARELLOS DE MANTEMENTO:

Un FILTRO marca FLUVAL

Un "skimmer" (escumador para extraer-las proteínas e tal),marca Berlin, cunha bomba de aire marxca Élite

Outra bomba de aire máis, aparte.

FONDO: Limpiño, sen area nin nada. Algunas cunchas exóticas grandes que, ademáis de decorar, serven para refuxio dalgún habitante algo apocadiño, algunha pedra para o mesmo, grande, e algunha cuncha autóctona para ambientar.

TAREFAS DE MANTEMENTO: Renovación semanal de 10 ou 15 litros, previa aspiración do fondo para extraer o mesmo volume cós residuos que se atopen.

Alimentación diaria con comida para peixes, escamas de cores, dúas ou tres veces ao día.

A salinidade mantese moi constante gracias á renovación que facemos. A Temperatura está entre 18 e 22 graos.

ESO E TODO, AMIGUIÑOS, dacordo coas experiencias do meu avó, non fai falla complicarse a vida. O segredo, di el, é a renovación constante de pequenas cantidades de auga, a alimentación con comida "limpa", a non introducción de crustáceos (agás os camaróns) e a vixiancia constante , diso encárgome eu, que´é o mais deviertido.

Hoxendía temos estes habitantes no acuario:

.......................................

VELLO- Symphodus melops

MUXO- Mugil

MARIOLA- Ciliata mustela

LORCHO (Gobio sp)

CHAPARELLA -Diplodus vulgaris

CAMARÓN- Palaemonserratus

LORCHA- Lipophyris pavo

LESMA DE MAR- Aplysia sp

AGULLA-Syngnathus rostellatus

ACNITIA-Actinia equina

ACTINIA-Actinia equina

O ACUARIO DO AVÓ CANDO ERA PROFE

Hoxe vin no album do avó estafoto dos dous acuarios (mariños de litoral, claro) que o meu avó tiña en "funcionamento" cando era profe en Muros.
Busquéi na páxina web do instituto as Insuas...xa non queda referencia, pero atopéi a dirección da web antiga, e vola poño eiquí para que vexades a variedade de habitantes e actividades que el os seus alumnos "montaban" encol dos acuarios. Pinchade na web antiga do IES AS INSUAS de Muros

¿SERÁ GASPAR?

Este é o arras que hoxe pasóu a uns 200 metros do meu acuario:


Este disque é o Gaspar:


Hoxe pola mañá, o meu avó saíu ao balcón..¡e víu un arroas saltando xusto diante do muelle!!



Cando baixóu facele fotos, xa non saltaba, e a mellor que lle fixo foi a que poño ao primeiro.



Di el que pode que sexa Gaspar, o famoso golfiño que anda de ría en ría, aínda hai un par de meses que vimos no muelle de Muros, entre as canas dos pescadores, pero non tiñamos a fotera a man, qué pena.



Porque os arraces andan en grupos máis ou menos numerosos, mentras que este andaba soíño. A comparación coa aleta dorsal coa do Gaspar da foto baixada de internet non os di moito. Así que pode que sí e pode que non, ¡depende! como decimos por Galicia.

O arroaz (Tursiops truncatus, Montagu 1821) é, entre tódolos golfiños, a especie máis común e máis coñecida, porque adoita achegarse á costa e entrar no interior das rías, porque o seu comportamiento social lle achega ás proximidades dos barcos e mesmo dos nadadores e porque é a que mellor se adapta ás condicións de catividade dos delfinarios, o que o converteu no protagonista habitual destes espectáculos

Os arroases son especialmente sociais e parecen trasladar esta relación ó home, sendo frecuente que se acheguen á estela dos barcos ou ós nadadores. Parece ser que, en ocasións, chegaron a salvar a náufragos manténdoos a flote e está documentado o salvamento de catro persoas en Nova Celandia cando estaban a ser atacados por un gran tabeirón branco .

En calquera caso, isto non impide que teñan tamén comportamentos agresivos entre si, con loitas entre os machos para o acceso ás femias. De feito, son frecuentes as marcas e cicatrices na pel dos adultos. Tamén se sabe de ataques a tabeiróns e a toniñas (outro cetáceo de tamaño notablemente inferior.